Support of still life paintings on FAA

I support Still Life paintings on FineArtAmerica, where you can find some of my works on that subject. Take a look at: still life paintings

Ο καλός ιατρός

Η επίσκεψη στο ιδιωτικό οφθαλμολογικό ιατρείο του κ. Η.Π.Π, έγινε μετά απο έρευνα αγοράς και την διαβεβαίωση πως είναι καλός ιατρός. Μετά απο τηλεφωνική επικοινωνία για το ραντεβού, μας ενημέρωσε πως το κόστος της εξέτασης κυμαίνεται μεταξύ 40 και 60 ευρώ ανάλογα με τα χρησιμοποιούμενα (!) μηχανήματα. Η 9χρονη κόρη μου επάσχε απο κάτι ήσσονος σημασίας (είχε επιφικύτιδα), ωστόσο επιλέξαμε τον ιδιώτη ιατρό διότι μετά απο πλέον του μηνός θεραπεία εξακολουθούσε το παιδί να έχει πρόβλημα. Στην διάρκεια της αναμονής μας στον προθάλαμο μέχρι να έρθει η ώρα του ραντεβού μου, παρατηρούσα το ιατρείο βλέποντας πως παντού κυριαρχούσαν περιοδικά και βιβλία θρησκευτικού προπαγανδιστικού περιεχομένου και αφίσες του Ιατρού με υποσχέσεις για άριστη αντιμετώπιση και φροντίδα του ασθενούς, τις άριστες γνώσεις του κλπ. Γενικά έχω μια καχυποψία με τους έκδηλα προβαλλόμενους θρησκευόμενους (η πίστη, πιστεύω πως είναι και θα πρέπει να είναι, κάτι το εσωτερικό και προσωπικό), αλλά την εποχή που ζούμε με τα κύματα αλληλεγγύης, σκέφτηκα πως ίσως να βοηθά ψυχολογικά μερικούς ανθρώπους. Το παράβλεψα.

Μόλις ήρθε η σειρά μας, η εξέταση εξελίχθηκε τάχιστα και η υπόλοιπη παραμονή μας στο γραφείο του ιατρού εξελίχθηκε σε μια γενικότερη συζήτηση για την κατάσταση στην χώρα, στην οικογένειά μου (είναι καθηγήτρια ΜΕ στην επαρχία), τις οικονομικές δυσκολίες της κοινωνίας και κατέληξε στην “προσφορά” του να βοηθήσει την σύζυγό μου να τοποθετηθεί στην περιοχή που διαμένω. Με σφίξαν τα φίδια... Φυσικά αρνήθηκα ευγενικά, καταλαβαίνοντας πως αυτά ήταν σαχλαμάρες, τονίζοντάς του ωστόσο, πως κάτι τέτοιο την στιγμή που θα γινόταν εξω-υπηρεσιακά θα ήταν άδικο για κάποιον άλλο κλπ κλπ.

Όταν ήρθε η ώρα της πληρωμής η ευγενέστατη γραμματέας του, μου ζήτησε 40 ευρώ και αφού της τα έδωσα με κοίταζε με απορία. Περίμενα μερικά δευτερόλεπτα και τελικά της ζήτησα το προφανές... την απόδειξη!  Έδειξε τέτοια έκπληξη λες και δεν το είχε ξανακούσει ποτέ! Χωρίς ενδοιασμό με ρωτάει το απίστευτο “...την χρειάζεστε; Ξέρετε, θα έχει κόστος 30 ευρώ επιπλέον...”. Της απαντώ πως δεν έχει σημασία αν τη χρειάζομαι ή όχι, σημασία έχει πως αυτό το πράγμα ή διαπραγμάτευση -με απόδειξη, χωρίς απόδειξη- θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει... Τα πλήρωσα και πήρα την απόδειξη εκφράζοντάς της την μεγάλη μου δυσαρέσκεια. Φυσικά και δεν μου φταίει η γραμματέας, η οποία εκτελεί εντολές του (κρυπτόμενου στο γραφείο του, τάχα αποστασιοποιημένος απ’ τα οικονομικά) εργοδότη της, μετέφερε εντολές, επέστρεφε ρέστα και αντιμετωπίζει το κοινό. Ωστόσο γίνομαι έξαλλος! Αυτό δεν είναι απάτη; Τα 40-60 ευρώ ανάλογα με τα χρησιμοποιούμενα μηχανήματα (!!) κατέληξε 40-70 ευρώ ανάλογα αν θέλω απόδειξη ή όχι...

Στην κατάσταση που έχουμε φτάσει ως χώρα, την ημέρα που ο τύπος βωούσε για τους επαγγελματίες που φοροδιαφεύγουν, τους τραγουδιστές που δηλώνουν ετήσια εισοδήματα ίσα με ένα νυχτοκάματο, ο καλός ιατρός εξακολουθεί να ΜΗΝ κόβει αποδείξεις και όταν κάποιος του ζητήσει, αντιμετωπίζει το δίλημμα αν πρέπει να πληρώσει το διπλάσιο σχεδόν ποσό ή όχι. Ως πότε θα συνεχίζεται αυτό; Γιατί υπάρχει ακόμα αυτό το “-με απόδειξη, χωρίς απόδειξη-”. Είναι νόμιμο αυτό; Είναι ηθικό αυτό (και με την χριστιανική πλευρά); Προκαλεί ο επαγγελματίας / επιχειρηματίας (και όχι επιστήμονας πια) τον πελάτη του να συμμετάσχει στην κλοπή του κράτους μέσω αυτού του διλήμματος ή όχι; Γιατί δεν γίνεται μια καμπάνια (απ’ τα ΜΜΕ και το Υπ. Οικονομικών) για να συνειδητοποιήσει ο κόσμος πως η μη λήψη απόδειξης και η μη πάταξη της φοροαποφυγής τελικά έχει σαν μόνιμο θύμα τους ίδιους και τους ίδιους; Γιατί δεν γίνεται μια επιθετική καμπάνια του στυλ “Ζήτα να κόψουν απόδειξη για να μην σου κόψουν την σύνταξη / μισθό” ή κάτι τέτοιο. Ενα σποτ των 10-15 δευτερολέπτων θα είχε μεγάλη απήχηση.

Visit my exhibition at Virtual Art Space

small promotional video

Small Hands study

Small study on color mixing.

Oils on canvas (20×15cm)

Detail from Bourguerau masterpice...

Inspired from the magnificent work of William Bouguereau-The Bathe (detail).

Oils on canvas (23×20cm)

The church of Chandras S.Haralampos

Toplou Monastery

Studies with new mediums

This period I'm studying painting using mixed media such as Ink and Watercolors on a loose expressive brushwork.

New Nude studies using watercolors

Nude study no 3 Watercolors on gummed water color paper 140lbs (40×30cm)

Nude study using watercolorsg ummed water color paper 140lbs (27×17cm) 

Elsa studying

oil pastels and oils on canvas (56x42cm)

The Poet Odysseas Elitis

The poet Odysseas Elitis (November 2, 1911 - March 18, 1996)

Nobel Prize in Literature for Greece 1979

graphite pencils on ingress paper (22x22cm)

Rafael Nadal

graphite pencils 2B, 5B, 7B on paper (28x23cm)

Tribute to Steve

Olga

Graphite pencils 2H,2B,4B on 200gsm paper (31X24cm).

New Commissioned work. Nikolas

oils on stretched canvas (50x70x1cm)

Elsa Dreamming

oils on stretched canvas 60x50x1cm

Οι ευθύνες των πολιτών

Αγαπητοί μου συμπολίτες συμπλήρωσα έξι χρόνια στο πόρτο Ράφτη και μέσα απ’ τις φιλόξενες σελίδες της εφημερίδας μας, θα ήθελα και εγώ να συμβάλω στον διαρκή διάλογο για την καλυτερέψει  του τόπου μας. Ναι, νιώθω το Πόρτο Ράφτη πια σαν τον τόπο μου. Αγαπήσαμε αμέσως το μέρος αυτό με τη σύζυγό μου και για τον λόγο αυτό μετέφερα όλα τα διακαιώματα της οικογένειάς μας στον δήμο μας, έτσι ώστε να ενισχύουμε σαν Πολίτες τις θεσμοθετημένες διαδικασίες όταν μας καλεί η πατρίδα. Ωστόσο,  για να παραφράσω τον ποιητή,  “όπου κοιτάζω το Πόρτο Ράφτη με πληγώνει”.... Αυτό που με πληγώνει σχεδόν καθημερινά είναι η έλλειψη σεβασμού που δείχνουν αρκετοί συμπολίτες στον συνάνθρωπο. Έχω κουραστεί εδώ και χρόνια να ψάχνω το πρόβλημα σε πολιτικούς και δημοτικούς άρχοντες όταν δίπλα μου βλέπω καθημερινά συμπολίτες μας να ασχημονούν. Σήμερα θα αναφέρω τρία μόνον θέματα που έχουν να κάνουν με συμπεριφορές και αντιλήψεις.

Πρώτα απ’ όλα το θέμα της καθαριότητας και των σκουπιδιών. Είναι εύκολο να κατηγορούμε την πολιτεία και τους δημοτικούς άρχοντες για αμέλεια ή αδιαφορία σε τόσα θέματα βάζοντας μέσα σε αυτά και την καθαριότητα. Είναι πραγματικά πολύ εύκολο. Απ’ την άλλη,  η οικονομική κατάσταση του δήμου είναι γνωστή. Απ’ όσο γνωρίζω, η δημοτική αρχή έχει υποσχεθεί να εγκαταστήσει περισσότερους κάδους στην περιοχή του Μπαθίστα. Ελπίζω να μην μείνουν στις υποσχέσεις. Με το άρθρο αυτό ωστόσο, δεν θέλω να κατηγορήσω τη δημοτική αρχή, άλλοι καταλληλότεροι απο εμένα έχουν πάρει κατα καιρούς θέση για αιτίες και ευθύνες. Εμένα, όπως προείπα, με απασχολούν οι απλοί άνθρωποι και συμπολίτες μου. Διερωτώμαι, γιατί τόσοι πολλοί, πετάνε τα σκουπίδια στον κάδο την στιγμή που τον βλέπουν να είναι ήδη γεμάτος (με αποτέλεσμα να πέφτει η σακούλα με ότι αυτό συνεπάγεται); Γιατί εγκαταλείπουν τα σκουπίδια έξω απ’ τον κάδο; Γιατί τα πετάνε πολλοί ακόμα και απ’ το παράθυρο του αυτοκινήτου λες και είναι μπασκεμπολίστες; Πολλοί από εσάς θα έχετε δει αρκετές φορές, να κρατάνε κάποιοι τη σακούλα έξω απ’ το αυτοκίνητο, όντας εν κινήσει, για να μην “λερώσουν” το αυτοκίνητο. Πρόσφατα είδα μια μαύρη Audi κινούμενη στην Ελ. Βενιζέλου να μεταφέρει στο καπό(!!!) της μηχανής τη σακούλα με τα σκουπίδια... Σχετικά είχε γράψει παλαιότερα στην εφημερίδα και ο συμπολίτης κ. Δημήτρης Φερμελής αλλά χωρίς να έχει αλλάξει κάτι απο τότε. Τι να πει κανείς δε, για τους μπλε κάδους που είναι γεμάτοι με κοινά οικιακά σκουπίδια! Γιατί να υπάρχει αυτή η συμπεριφορά; Πώς θα έχουμε απαίτηση απ’ τις αρχές να κάνουν καλύτερα την δουλειά τους (αυτονόητη στοιχειώδης υποχρέωση σε κάθε βαριά φορολογούμενο πολίτη), όταν εμείς οι απλοί άνθρωποι, σε καθημερινή βάση δείχνουμε τέτοια απολίτιστη συμπεριφορά; Πολλοί λένε πως το μέλλον για μια καλύτερη πατρίδα είναι τα παιδιά μας, ωστόσο τι διδάσκουμε στα μικρά παιδιά όταν συμπεριφερόμαστε με αυτόν τον τρόπο; Ποιο είναι το παράδειγμα που τους δείχνουμε; Η λύση είναι απλή. Όταν δεν βρίσκουμε άδειο κάδο απορριμάτων επιστρέφουμε τη σακούλα στο σπίτι μας και προσπαθούμε την επόμενη ημέρα. Απλά πράγματα...

Δεύτερο θέμα και προβληματισμός έχει να κάνει πάλι με την καθαριότητα αλλά σε άλλο πεδίο. Πολλά σπίτια και συμπολίτες -ειδικά στην περιοχή του Μπαθίστα- αλλά και αλλού, κρίνουν σωστό να ξεβράζουν όλα τα ακάθαρτα νερά απο πλυντήρια, μπάνια κλπ, απ’ ευθείας στον δρόμο. Αυτή η μακροχρόνια συμπεριφορά πέρα απ’ την συμβολή στην καταστροφή του υπεδάφους απο χημικά κλπ, προκαλεί φθορά στο ούτως ει άλλως υποτυπώδες οδόστρωμα της περιοχής μας. Ο δρόμος έχει γίνει γλιστερός και ειδικά σε οδούς με μεγάλη κλίση όπως οι περισσότεροι στη περιοχή μας προκαλεί φθορές στα ελαστικά των αυτοκινήτων. Ο κίνδυνος δε ατυχημάτων μικρών παιδιών και ανυποψίαστων επισκεπτών είναι ορατός. Αυτό δεν θα πρέπει κάποτε να σταματήσει; Χρειάζεται να μαλώνουμε και να απαιτούμε την επέμβαση των αρχών για τα απλά και στοιχειώδη;

Μιλώντας για δρόμους έρχομαι και στο τελευταίο θέμα για σήμερα. Πάρα πολλοί δρόμοι είναι σε άθλια κατάσταση. Λες και έχει πέσει βόμβα και τους έχει καταστρέψει! Δεν μιλάω για κεντρικές αρτηρίες, αλλά για μικρούς παρόδους που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά απ’ τους κατοίκους και τους επισκέπτες τους και όχι απο διερχόμενους. Λοιπόν, πώς είναι δυνατόν σπίτια, κατά τεκμήριο καλής κατασκευής και οι πέριξ δρόμοι να είναι σε αυτή τη κατάσταση; Δηλαδή προσέχουμε το σπίτι μας, αλλά στην κυριολεξία έξω απ’ αυτό αδιαφορούμε; Καταλαβαίνω πως ειδικά αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο που διανύει η πατρίδα κάθε ένας απο εμάς αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και πιθανόν να του φαίνεται πως είναι αδύνατο να “σπαταλάει” χρήματα για έργα υποδομής. Ωστόσο διερωτώμαι, πόσο θα κόστιζε αν μοιραζόντουσαν οι κάτοικοι και ιδιοκτήτες ακινήτων σε κάθε δρόμο μικρο-επισκευές και επιδιορθώσεις στον δρόμο. Δεν μπορούμε να απαιτούμε απ’ την πολιτεία συνέχεια να αναλαμβάνει όλα τα έξοδα πολλώ δε μάλλον όταν εμείς οι κάτοικοι αυθαιρετούμε συστηματικά και έχουμε καταπατήσει μέρος του οδοστρώματος, έχουμε κτίσει τις μάντρες των αυλών μας πάνω στον δρόμο με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν σχεδόν πουθενά πεζοδρόμια... Ποιος φταίει για αυτό; Η πολιτεία ή οι πολίτες;

Ελπίζω το βήμα αυτό να γίνει ένας χώρος ζωντανού διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων. Δεν διεκδικώ το αλάθητο. Όλοι όμως μαζί, σε τοπικό επίπεδο μπορούμε να καλυτερέψουμε την καθημερινότητά μας και ταυτόχρονα να βοηθήσουμε τα παιδιά μας μέσα απ’ τις πράξεις και δράσεις μας να γίνουν καλύτεροι πολίτες και άνθρωποι.

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα "Πόρτο Ράφτη σε Δράση"

Eros and Psyche

My latest work. Inspired by the tale of Eros (Cupid) and Psyche and the myth of eternal Love. This piece is based on the famous sculpture of Anotonio Canova in Louvre, Paris.

Oils on stretched canvas (40×40×1cm).

New small study in oils.

oils on canvas (23x30cm). For Sale